ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ. Μοιρασμένος σε πολλά ταμπλό.

Μην αρχίζεις την Μουρμούρα. Μια φετινή έκπληξη με την Μαριέλλα Σαββίδου και τον Αλέξανδρο Παρίση, να δημιουργούν ένα Ελληνοκυπριακό ζευγάρι. Έχουν αγαπηθεί πολύ.

Αυτό με κάνει πολύ χαρούμενο, γιατί είχα πολύ άγχος. Επειδή ακριβώς ήταν η πρώτη μου τηλεοπτική δουλειά, που να βρίσκομαι μόνος μου, ήθελα να βγει σεναριακά κάτι καλό. Ο Άλφα είναι ένα νέο κανάλι στην Κύπρο, αλλά έχει επενδύσει πολύ στην μυθοπλασία.  Αν και νέο είναι πρώτο στο νούμερα. Άρα καταλαβαίνεις ευθύνη που ένιωσα. Στόχος μου ήταν να βγει ένα αποτέλεσμα που να μην διαφέρει από τα υπόλοιπα. Είχα μεγάλη βοήθεια από τους ανθρώπους του Άλφα. Και φυσικά ένα πολύ καλό υλικό.

Η Μαριέλλα και ο Αλέξανδρος είναι δυο ταλαντούχοι ηθοποιοί. Πήραν στα χέρια τους ένα κείμενο το οποίο του έδωσαν ζωή. Το διαφορετικό είναι ότι έχουμε να κάνουμε με έναν Θεσσαλονικιό και μια Κύπρια. Ζούσανε χρόνια στην Θεσσαλονίκη και τώρα προσπαθούν να προσαρμοστούν στην Κύπρο. Η Δήμητρα κυρίως, γιατί ο Γιάννης έχει αγαπήσει το νησί εξ αρχής. Η Δήμητρα όμως θέλει να φύγει αμάν αμάν. Έτσι ξεκίνησε η πρώτη τους «μουρμούρα». Προσπαθώ πάντα να παίζω με τις ιστορίες.

Ξέρεις, δεν θα σκεφτώ ποτέ μια τόσο πρωτότυπη ιδέα. Όλα έχουν ειπωθεί. Η μυθοπλασία ζει τόσα χρόνια στην τηλεόραση. Σημασία έχει ο τρόπος που θα μπερδέψουμε την ιστορία. Οι ατάκες να είναι φρέσκες, του σήμερα. Και φυσικά όταν υπάρχουν δυο ηθοποιοί σαν την Μαριέλλα και τον Αλέξανδρο τότε, έχεις έτοιμα τα υλικά για ένα πετυχημένο αποτέλεσμα.  Είναι και οι δυο πολύ αγαπητοί και στην Ελλάδα. Υπάρχει και η σκηνοθέτης η οποία είναι εξαιρετική. Η Ναστάζια δίνει τον καλύτερο της εαυτό.  Βγαίνει μια φρέσκια εικόνα, που σίγουρα έχει γεύση από την «μουρμούρα» που όλοι ξέρουμε τόσα χρόνια.

Η σχέση σου με τους ηθοποιούς;

Προσπαθώ όσο μπορώ να μιλάμε. Με ενδιαφέρει η άποψή τους και για τα κείμενα, και για τον ρόλο τους. Θέλω να συζητάμε. Με χαροποιεί που τους αρέσουν τα κείμενα. Είναι πολύ καλά παιδιά και με τιμά που ακούω τα λόγια που γράφω από τους δυο αυτούς συγκεκριμένους ανθρώπους. Προσπαθώ και με τα γκεστ που μπαίνουν στην σειρά, να έχω μια επαφή.

Στη τηλεόραση είσαι σε διπλό ταμπλό γιατί μαζί με την Μουρμούρα γράφεις και στην Φαμίλια, πάλι στον Άλφα.

Φέτος είμαι non stop στον Άλφα. Η Φαμίλια ήταν ένα υπέροχο δώρο. Δεν υπάρχει αυτή η σειρά. Είναι πραγματικά ότι πιο έξυπνο έχει βγει στην κυπριακή τηλεόραση. Και όταν είσαι μέρος σε κάτι τόσο καινοτόμο τότε μόνο χαρά νιώθεις. Ο Ανδρέας Βασιλείου και ο Μιχάλης Αργυρού είναι δυο φανταστικοί τύποι, με χιούμορ και δημιούργησαν μια σειρά που ήρθε για να μείνει. Πιστεύω πάρα πολύ σε αυτή την σειρά. Με τιμά που είμαι μαζί τους γιατί μέσα από την Φαμίλια μαθαίνω επίσης πολλά. Όταν μου μιλάνε φίλοι μου από την Ελλάδα για την «Φαμίλια» νιώθω πολύ χαρούμενος. Έχει ένα εξαιρετικό καστ. Νομίζω ο Ανδρέας και ο Μιχάλης μου έδωσαν ένα πολύ ωραίο δώρο, να είμαι μαζί τους. Νιώθω μεγάλη εκτίμηση απέναντι τους.

Άρα υπάρχουν πολύ καλές σχέσεις με τον Άλφα.

Ναι. Και αυτό με κάνει πιο δημιουργικό. Με ενέταξαν στην ομάδα τους όμορφα. Ενώ είχα και με τις δυο σειρές μεγάλο άγχος. Και το εννοώ. Πάρα πολύ μεγάλο άγχος, με βοήθησαν πάρα μα πάρα πολύ. Δεν ξέρω τι θα γίνει μετά, ούτε με νοιάζει. Το τώρα βλέπω. Και στο τώρα έχω απέναντι μου ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν και θέλω να τους δικαιώσω. Και η κα. Λάρμου που με πρότεινε, και μου χάρισε όλο αυτό που ζω τώρα. Και τον κ. Κλείτου που διορθώναμε μαζί τα κείμενα στην Μουρμούρα. Και φυσικά τα παιδιά της Φαμίλιας. Με μεγάλη υπομονή δέχτηκαν αυτοί οι άνθρωποι τις εκατομμύρια ερωτήσεις και απορίες μου. Το άγχος μου, όλα μα όλα.

Και συνεχίζεις και με το θέατρο.

Μετά από ένα μικρό διάλλειμα ξεκινάμε πάλι πρόβες με την Replica σε ένα έργο που κάναμε και παλαιότερα.  Είναι μια από τις αγαπημένες μου κωμωδίες. Όταν ένα απόγευμα συζητούσαμε με τον Γιάννη ποιο θα είναι το επόμενο έργο, κοιταχτήκαμε και είπαμε αυτό. Είναι η πρώτη φορά που επαναλαμβάνουμε ένα έργο μετά από καιρό, αλλά θέλουμε πολύ να ξαναγίνει. Άρα σε λίγο καιρό με το καλό θα κάνουμε ξανά πρεμιέρα με το Off-Ηλία. Η ομάδα είναι υπέροχη και ανυπομονώ να ξεκινήσουμε!!!

Άρα δεν υπάρχει ξεκούραση, εφόσον έχεις με τον Γιάννη Κλειδέρη και την Ερασιτεχνική Ομάδα Replica.

Ναι. Φέτος είναι η Τρίτη χρονιά. Είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. Έτσι εξασκούμε και οι δυο, το πρώτο μας επάγγελμα, την θεατρολογία. Με τα παιδιά μετά από τρία χρόνια έχουμε μια πολύ ωραία σχέση. Είναι πλέον φίλοι μου. Αλλά την ώρα του μαθήματος το ξεχνάνε και ο Αντρέας γίνεται ο δάσκαλος. Έχουν ο καθένας ξεχωριστά μια ιδιαίτερη προσωπικότητα που την πλάθουμε θεατρικά. Αν με ρώταγες θα ήθελα να μείνουν για πάντα. Να γεράσουμε και να κάνουμε ακόμη μαθήματα. Είναι τόσο δεμένοι, τόσο αγαπημένοι. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα. Επίσης για να μην αδικώ την άλλη ομάδα, στην Κύπρο είναι φέτος η έβδομη χρονιά που είμαι και στον Πολιτιστικό Όμιλο Γερμασόγειας. Εκεί σκηνοθετώ κάθε χρόνια μια παράσταση. Όπως καταλαβαίνεις είμαι μαζί τους πολλά χρόνια. Άρα εκεί υπάρχει ένα άλλο δέσιμο.

Υπάρχει καθόλου χρόνος για ‘σενα;

Όχι, αλλά δεν με νοιάζει. Τώρα έχω αντοχές να τα κάνω όλα αυτά. Και θα τα κάνω. Οι φίλοι μου λίγο παραπονιούνται γιατί πραγματικά δεν προλαβαίνω. Μπορεί να καλέσω φίλους σπίτι και τελικά εγώ να κάθομαι στον καναπέ να γράφω. Αλλά είναι χαρούμενοι για ‘μενα άρα όλα καλά.

Το ProjectR έχει γίνει ένα θεατρικό και μουσικό στέκι.

Φέτος κάναμε τα πρώτα μας γενέθλια. Είναι ένα στέκι. Τελεία. Είτε για μουσική είτε για θέατρο. Γιατί εκεί κάνουμε και τις θεατρικές μας παραστάσεις. Αλλά για άλλους είναι το στέκι τους που θα πιούν καφέ, θα διαβάσουν. Εκεί γνώρισα και συνεχίζω να γνωρίζω πολύ ενδιαφέρον ανθρώπους. Είναι το στέκι μου. Εκεί περνάω σχεδόν όλη μου την μέρα. Και δεν το αλλάζω με τίποτα.

Στην καθημερινότητα σου έχεις χιούμορ;

Έτσι θέλω να πιστεύω. Είμαι ένας θετικός άνθρωπος. Θέλω οι γύρω μου να γελάνε. Αλλά έχει στιγμές που δεν μου βγαίνει. Από κούραση, από χίλια δυο που μας επηρεάζουν.

Την οικογένεια σου την βλέπεις; Εφόσον ζεις χρόνια στην Ελλάδα.

Δεν τους βλέπω όσο θα ήθελα ή όσο θα έπρεπε. Μου λείπουν. Αλλά από την στιγμή που αποφάσισα να ζω εδώ, έχει τις μικρές συνέπειες του. Μου λείπουν και τα ανηψάκια μου. Είναι μικρούλια και κάθε φορά που τα βλέπω, έχουν τεράστια διαφορά. Ξέρουν ότι είμαι καλά, σε καλή φάση άρα αυτό είναι το σημαντικό. Έχουμε τόσο δέσιμο που τα χιλιόμετρα δεν είναι κάτι.

 

Φωτογράφιση: Παύλος Θωμόπουλος