Μίλα μου βρώμικα

Μίλα μου βρώμικα: Η Μυρτώ Κοντοβά απαντά σε ερωτικά αδιέξοδα, sexy απορίες, κρυμμένα μυστικά.

Με έχει τρελάνει ο νονός μου, κολλητός του πατέρα μου, Μυρτώ μου, του είχα πάντα αδυναμία και φέτος το καλοκαίρι μού γύρισε στο ερωτικό. Τον βλέπω και τρελαίνομαι κι εκείνος μου μιλάει σαν μωρό. Θα τον φασώσω, σου το λέω, και θα γίνει μακελειό!

Σφίξαν οι ζέστες.


Τώρα γιατί σου γράφω εγώ, δεν ξέρω. Είμαι στα 43, παντρεμένος με μια τέλεια σε όλα γυναίκα, που με αγαπάει και την αγαπάω πάρα πολύ, έχω ένα παιδάκι που καλύτερο δεν θα μπορούσα να έχω και μια δουλειά που με αμείβει καλά. Τίποτα, δηλαδή, δεν μου λείπει. Και ξαφνικά από το πουθενά εμφανίζεται μια συνάδελφος η οποία δεν φτάνει που είναι θεά, δεν φτάνει που είναι απίστευτα σέξι, δεν φτάνει που είναι παντρεμένη με δύο παιδάκια, μου την πέφτει κιόλας απροκάλυπτα. Και εγώ δεν ξέρω τι να κάνω. Για την ώρα είμαι κύριος. Ούτε υπονοούμενο δεν έχω κάνει. Αλλά δεν αντέχω άλλο. Δεν μπορώ να σταματήσω να τη σκέφτομαι. Όταν με πλησιάζει στη δουλειά η καρδιά μου σχεδόν ακούγεται τόσο δυνατά που χτυπάει. Δεν ξέρω τι να κάνω, αγαπητή μου Μυρτώ. Να χωρίσω ούτε που το σκέφτομαι. Την αγαπάω πάρα πολύ τη γυναίκα μου. Αλλά δεν ξέρω τι έχω πάθει. Δεν ξέρω γιατί σκέφτομαι τη συνάδελφο όλη μέρα κάθε μέρα. Είναι τόσο μα τόσο όμορφη και χαριτωμένη που πάω να τρελαθώ. Έχεις καμιά ιδέα; Πες τίποτα γιατί θα κάνω καμιά μαλακία και θα το μετανιώσω μετά. Πώς θα τη βγάλω από το μυαλό μου;;;;;;; – Vas

Δηλαδή άμα πω εγώ δεν θα κάνετε; Μπράβο μου.

Μίλα μου βρώμικα στο Athens Voice Radio 102.5

Υ.Γ.1 Ο φίλος μου ο Α υποστηρίζει ότι άλλο η συντροφικότητα και άλλο το περαστικό πάθος και επειδή η ζωή είναι μία, οφείλουμε να το ζήσουμε. Εγώ πάλι αναρωτιέμαι τι θα γίνει αν το πάθος αποδειχθεί μη περαστικό. Ο Α επιμένει ότι ακόμα κι ένα μη περαστικό πάθος είναι πεπερασμένο. Το ίδιο υποστηρίζει και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες στο «Εκατό Χρόνια Μοναξιά» – ακόμα και τους πιο συγκλονιστικούς έρωτες τους σαρώνει κάποια στιγμή ο άνεμος. Κατά τα άλλα πιστεύω ότι είναι δικό σας/μας θέμα το αν θα ρισκάρετε/ουμε.

Υ.Γ.2 Αλλά πάλι, πόσους έρωτες δικαιούμαστε στη ζωή μας και πόσους έχουμε ζήσει μέχρι τώρα;

Υ.Γ.3 Το έκανα χειρότερο, το ξέρω.

Υ.Γ.4 Όταν αγαπάμε κάποιον τον φροντίζουμε κιόλας. Που πάει να πει πως ό,τι και να συμβεί δεν χρειάζεται να το μάθει κάποιος απλά και μόνο για να πληγωθεί προκειμένου να ξεπλυθούμε από τύψεις και μετανιώματα.


Μυρτώ μου, είμαι 25, σε σχέση πέντε χρόνων, με αγάπη, συντροφικότητα, ασφάλεια, τα πάντα. Με θαυμάζει και με σέβεται, έχει χιούμορ, γενικά είναι καταπληκτικό παιδί και η αλήθεια είναι ότι πολλές κοπέλες γύρω μου με ζηλεύουν για όλα όσα έχω και ίσως κι εγώ να με ζήλευα. Αλλά… αλλά. Πάντα δεν υπάρχει κάπου κρυμμένο ένα «αλλά»; Το δικό μου βγαίνει στον ύπνο μου. Όσο κι αν προσπαθώ να τα εκλογικεύσω τη μέρα, όταν κλείνω τα μάτια να κοιμηθώ έρχονται όνειρα με άλλους άντρες, αγγίγματα, ερωτικά βλέμματα, σεξουαλικές επιθυμίες. Βλέπεις, όση είναι η αγάπη μου για τον άνθρωπό μου τόση και η έλλειψη επιθυμίας. Θα μου πεις γιατί δεν χωρίζεις; Είναι εύκολο νομίζεις; Και πώς εγκαταλείπεις μια ζωή γεμάτη ασφάλεια, μια ζωή φτιαγμένη για δύο; Και πώς επιστρέφεις στη μοναξιά; Και πώς βρίσκεις νέο σύντροφο, τόσο υπέροχο και καλό; Αχ Μυρτώ μου, αχ. Η ΜΟΝΑΞΙΑ

Αχ και βαχ δε λες τίποτα και ειδικά όταν πρόκειται να εισέλθεις στον κήπο των διλημμάτων, εκεί που τα καρπούζια εκτός από καρδιά έχουν και κουκούτσια. Αυτό πάντως που αρνούμαι να καταλάβω είναι το πώς ένα κορίτσι μόλις 25 ζυγίζει τη ζωή με τον τρόπο που θα το έκανε μια γυναίκα 20 χρόνια μεγαλύτερη (άσε που ούτε με αυτό συμφωνώ αλλά τέλος πάντων, πρόβλημά μου). Τι πάει να πει πώς βρίσκεις νέο σύντροφο; Και γιατί να βρεις άμεσα νέο σύντροφο; Και γιατί το να είσαι 25 και single σημαίνει μοναξιά; Δεν έχουμε δική μας ζωή; Όχι; Ε ας βρούμε μία.

Υ.Γ. Και μόνο που τον βάζετε στο ζύγι τον άνθρωπο, τον αδικείτε. Δεν νομίζετε; Αν δεν είσαστε πλέον ερωτευμένη, ψάξτε το, ανοίξτε το θέμα, φύγετε, κλάψτε, πενθήστε, τελειώνετε, πάτε παρακάτω.


Το μέγεθος μετράει, στο λέω εγώ, Μυρτώ μου, που πίστευα το αντίθετο. Τον έχει μικρό. Και μικρό, και λεπτό. Είναι μια χαρά παιδί αλλά δεν με ικανοποιεί. Πώς το λένε αυτό, ύστερα από έξι μήνες που βγαίνουμε και εκείνος δεν έχει καταλάβει τίποτα;

Γιατί δεν περιμένετε άλλους έξι μπας και μεγαλώσει και θρέψει;

Υ.Γ. Καλά όλους αυτούς τους έξι μήνες τι κάνατε, δίνατε χρόνο; Σε τι ακριβώς; Επίσης τι εννοείτε με τη φράση «πώς το λένε αυτό;» Έχετε σκοπό να του πείτε ότι τον έχει μικρό και δεν σας ικανοποιεί και γι’ αυτό χωρίζετε; Δεν είμαστε καλά.