Ο πρωθυπουργός που αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη και δεν καρατομεί κανέναν

Την πολιτική ευθύνη για την τραγωδία ανέλαβε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στην έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

«Οι νεκροί δεν μπορούν να μιλήσουν. Tο λιγότερο που οφείλουμε στη μνήμη τους είναι σεβασμός ως προς την αλήθεια. Θέλω να αναλάβω ακέραια, ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου και ενώπιον του ελληνικού λαού, την πολιτική ευθύνη για την τραγωδία. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο για τον πρωθυπουργό της χώρας», τόνισε ο πρωθυπουργός και κάλεσε τους αρμόδιους υπουργούς να κάνουν το ίδιο:

«Και σας καλώ να την αναλάβετε κι εσείς, όσο βαρύ κι αν είναι. Γιατί είναι επίσης αυτονόητο για την κυβέρνηση της χώρας. Δεν θα επιχειρήσουμε ποτέ να αποδράσουμε από τις ευθύνες μας. Δεν το κάναμε όταν αναλάβαμε τη χώρα χρεοκοπημένη και φορτωθήκαμε εθελοντικά τα λάθη και τις παραλείψεις δεκαετιών. Όπως δεν το κάναμε όταν αντιμετωπίσαμε το φάσμα μιας τεράστιας οικονομικής, εθνικής, και ανθρωπιστικής καταστροφής, για την οποία άλλοι ήταν υπεύθυνοι. Έτσι δεν θα το κάνουμε και τώρα», είπε επί λέξει και συνέχισε:

«Οφείλουμε να πάμε βαθιά στην πραγματικότητα γιατί πιστεύουμε ότι μόνο έτσι μπορούμε να την αλλάξουμε. Οι τραγωδίες γίνονται συχνά αφορμή για να έρθουν στη επιφάνεια προβλήματα και ολιγωρίες».

Ειδική αναφορά έκανε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του, στην οικιστική αυθαιρεσία. Είπε συγκεκριμένα, «σήμερα, λοιπόν, κατανοούμε όλοι με οδυνηρό τρόπο και σε όλο του το βάθος, ότι κυβερνάμε μια χώρα που επί χρόνια κυριάρχησαν στρεβλώσεις. Που ολόκληροι οικισμοί χτίστηκαν αυθαίρετα πάνω σε ρέματα και παραλίες. Που με ευθύνη και του πελατειακού κράτους, δημιουργήθηκαν ολόκληρα οικιστικά συμπλέγματα χωρίς καμιά πρόβλεψη για την ασφάλεια των κατοίκων τους».

«Αυτό το κράτος, όμως, σήμερα το διοικούμε εμείς», δήλωσε ο κ. Τσίπρας και συνέχισε: «Και όσο κι αν είναι σωστό -και είναι σωστό- ότι δεν μπορούσαμε σε τρία χρόνια να λύσουμε τεράστια προβλήματα δεκαετιών, πρέπει να προβληματιστούμε αν κάναμε ό,τι πρέπει για να το αλλάξουμε.

Μήπως διστάσαμε, δίνοντας προτεραιότητα στη μάχη για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής καταστροφής που προκάλεσαν οι μνημονιακές πολιτικές, μήπως διστάσαμε να αντιμετωπίσουμε όσο έπρεπε αποφασιστικά τον κίνδυνο άλλων καταστροφών, από στρεβλώσεις βεβαίως που δημιούργησε το φαύλο παρελθόν».