Πόσο σεξ κάνουμε ανάλογα με την ηλικία!

Τη δεκαετία του ’80 άλλαξε δραματικά!

Σύμφωνα με μία νέα μελέτη της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας. Φοβόμαστε να κάνουμε σεξ γιατί μάς εκθέτει.

Τη δεκαετία του ’80 άλλαξε δραματικά το τοπίο όσον αφορά την προσέγγιση της σεξουαλικότητας. Φύγαμε από έναν συντηρητισμό, από έναν ρομαντισμό στην Ελλάδα και διεθνώς.

Κυριαρχούσε μια ανδροκρατική αντίληψη, η γυναίκα ήταν σε ρόλο μητέρας και καθόλου ηδονής και ο πατέρας-άντρας, ένα«σεξουαλικό ζώο».

Το σεξ ήταν μια διαδικασία που δεν τη συζητούσαμε καθόλου, ούτε βέβαια και τα προβλήματα γύρω από αυτό. Όλο αυτό που συζητιέται σήμερα ως πολύ σοβαρό, υπήρχε πάντα, αλλά δεν τολμούσαμε να το συζητήσουμε.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η σεξουαλικότητα παραμένει ακόμα το πιο σκοτεινό κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς που σήμερα προσεγγίζεται με βιολογικές έρευνες αλλά και έρευνα κοινωνικής συμπεριφοράς.

Στην πραγματικότητα της σχέσης, στη θέση της ερωτικής περιπέτειας παίρνει θέση η ασφάλεια και οι κώδικες κοινωνικής, οικογενειακής σημασίας που από μόνες τους όμως καταργούν την επιθυμία για περιπέτεια, για ανακάλυψη του άγνωστου «άλλου» που αναγκαστικά στη σχέση νομιμοποιείται μόνο ως πατέρας ή μητέρα, ως σύζυγος, ως φίλος, και πάντα ως λιγότερο εραστής.

Το να επιθυμώ και να ποθώ έναν άνθρωπο δεν σημαίνει ότι τον έχω ερωτευτεί. Ο έρωτας δεν είναι επιβεβλημένος, δεν αποτελεί καταδίκη και σίγουρα δεν είναι προϋπόθεση για να κάνουμε σεξ.

Αρκετά συχνά όμως παρεξηγούμε το σεξ όταν είμαστε ερωτευμένοι. Ενοχοποιούμε τη σεξουαλική πράξη, διότι θεωρούμε πως μας επιτρέπεται να κάνουμε έρωτα και όχι σεξ, αφού το σεξ ταιριάζει σε σχέσεις όπου δεν εμπλέκονται τα συναισθήματα.

Κι όμως αυτή η αντίληψη είναι λανθασμένη και μας οδηγεί σε λάθος μονοπάτια, συμπεράσματα και εν τέλει κατάληξη: τη στιγμή όπου θα θεωρήσουμε ότι κάναμε σεξ και όχι έρωτα, η ανασφάλεια και οι φόβοι αναδύονται και η σχέση πλήττεται.

Αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν είμαστε πραγματικά ερωτευμένοι, αν ο σύντροφος είναι ερωτευμένος, τι οδήγησε τη σχέση σε αυτή τη μετάλλαξη, δηλαδή από συναισθηματική/ερωτική σχέση σε σεξουαλική και η επώδυνη και κατά βάση ανούσια προσωπική αναζήτηση με τις συνεχείς απορίες και αμφισβητήσεις του συναισθήματός μας μας υποδουλώνει και μας οδηγεί στη σταδιακή καταστροφή της σχέσης.