«Όχι» από Ν.Δ. σε «Ίλιντεν», «μακεδονικό» έθνος και γλώσσα – Κλειστή η πόρτα της συναίνεσης

Το ότι η Νέα Δημοκρατία πολύ δύσκολα θα συναινούσε σε μία λύση για το «σκοπιανό», παρά τις όποιες «πιέσεις» των εταίρων της, ήταν ένα από τα βασικά δεδομένα της εσωτερικής πολιτικής εξίσωσης για το μείζον αυτό εθνικό θέμα. Άλλωστε, η διαχείριση που επιφύλαξε η κυβέρνηση, τουλάχιστον στα πρώτα βήματα της προσπάθειάς της για αναζήτηση λύσης, έστελναν το σήμα ότι μάλλον επιθυμούσε να εργαλειοποιήσει το «σκοπιανό» για να δημιουργήσει πρόβλημα στην αξιωματική αντιπολίτευση παρά για να επιδιώξει τη συναίνεση και συμφωνία της.

Η εμφάνιση, δε, της πρόταση για τη «Μακεδονία τουν Ίλιντεν» – Ilidenska Republika Makedonija – ήρθε να αυξήσει περαιτέρω τους γαλάζιους προβληματισμούς. Κάτι που αποτυπώθηκε, χωρίς αστερίσκους, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν χθες ο Πρωθυπουργός με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Ο κ. Μητσοτάκης όντως ενημερώθηκε χθες από τον κ. Τσίπρα ο οποίος του επιβεβαίωσε αυτό που έγραφαν από το πρωί αρκετές εφημερίδες και δεκάδες ενημερωτικές ιστοσελίδες. Του είπε ότι συζητά με τον κ. Ζάεφ το όνομα «Μακεδονία του Ίλιντεν».

Σύμφωνα με πηγές της Πειραιώς, ο κ. Μητσοτάκης του απάντησε ότι είναι τεράστιο σφάλμα ακόμη και να συζητά αυτό το όνομα καθώς παραπέμπει ευθέως στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων και λίγο αργότερα η Νέα Δημοκρατία εξέδωσε μια ανακοίνωση με αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. «Το όνομα αυτό συνδέεται ιστορικά και ευθέως με την επιδίωξη δημιουργίας “μακεδονικού” έθνους και κράτους που περιλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη και εκτείνεται ως το Αιγαίο» φέρεται ειπών ο κ. Μητσοτάκης, προσθέτοντας πως «οποιαδήποτε αναφορά του Ίλιντεν στο όνομα της γειτονικής χώρας όχι μόνον δεν θέτει τέλος στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων, αλλά αντιθέτως τον επιβεβαιώνει και τον ενισχύει».

Καθώς οι κ. Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Κοτζιάς έχουν σηκώσει το βάρος της αναζήτησης λύσης, και δεδομένης της στάσης των ΑΝΕΛ να μην στηρίξουν οποιαδήποτε συμφωνία εμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία», είναι προφανές ότι το Μαξίμου θέλει μεν μία συμφωνία αλλά, παράλληλα, και την ευρύτερη δυνατή συναίνεση σε αυτή. Με απλά λόγια, η στήριξη του Κινήματος Αλλαγής, πολλώ δε μάλλον ενός τμήματος αυτού όπως το Ποτάμι, δεν λογίζονται ως ικανό και αναγκαίο μέγεθος. Αντιθέτως, εάν και η Ν.Δ. συμφωνούσε τότε αφενός η κυβερνώσα παράταξη θα είχε εγγράψει ένα θετικό αποτέλεσμα, μιας και την πρότασή της θα στήριζε και η περισσότερο ευαίσθητη στα εθνικά θέματα ελληνική κεντροδεξιά, και – φυσικά – το όποιο κόστος από τις βέβαιες αντιδράσεις μερίδας των πολιτών θα διαχεόταν οριζοντίως και στα δύο κόμματα εξουσίας.

Είναι, με ή χωρίς Ίλιντεν, εφικτή μία τέτοια συμφωνία; Η απάντηση είναι όχι.

Τα προαπαιτούμενα της Ν.Δ.

Ήδη, άλλωστε, η Ν.Δ. έχει θέσει μία σειρά προϋποθέσεων που, αν δεν καθιστούν αδύνατη την αποδοχή τους από την πλευρά των Σκοπίων, σε κάθε περίπτωση μεταθέτουν τη συμφωνία για το μέλλον και, πιθανότατα, για μία επόμενη ελληνική κυβέρνηση.

Όπως έχει παρουσιαστεί, η δέσμη των τεσσάρων προϋποθέσεων της Ν.Δ. προβλέπει:

– Λύση ενιαία συνολική και οριστική χωρίς ασάφειες και εκκρεμότητες για το μέλλον. Με άλλα λόγια, επιδιώκει την ικανοποίηση εκ μέρους των Σκοπίων των όρων που θέτει η Αθήνα, πριν δοθεί στη γείτονα πράσινο φως για προσέγγιση (και όχι πλήρη ένταξη) σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

– Εγκατάλειψη κάθε αλυτρωτισμού της γειτονικής χώρας, των ισχυρισμών για «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα». Αξίζει να σημειωθεί ότι, με βάση τις μέχρι τώρα πληροφορίες από τις διαπραγματεύσεις, η σκοπιανή πλευρά διατηρεί ως γλώσσα και ως εθνότητα τη «μακεδονική» ενώ, θυμίζεται, πως προ αρκετών εβδομάδων και ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, στον απόηχο συνάντησής του με ομογενειακές μακεδονικές οργανώσεις, είχε αποκηρύξει κάθε σενάριο αποδοχής από την Ελλάδα της ύπαρξης «μακεδονικού έθνους».

– Εφαρμογή του ονόματος για όλες τις χρήσεις, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, κάτι που – όπως διατείνεται – εξασφαλίζει η κυβέρνηση και, τέλος,

– Αλλαγή του Συντάγματος των Σκοπίων, που θα υλοποιεί όλα τα παραπάνω. Βεβαίως, η πλευρά Ζάεφ ισχυρίζεται ότι για την εξασφάλιση της απαιτούμενης πλειοψηφίας για την αναθεώρηση χρειάζεται να έχει στα χέρια του μία ισχυρή δέσμευση – συμφωνία για την ευρωατλαντική πορεία της χώρας του.

Ωστόσο, η Ν.Δ. δεν πρόκειται να συναινέσει στην παραχώρηση αυτών των δεσμεύσεων πριν την αναθεώρηση. «Λύση δεν είναι μια συμφωνία που μπορεί  -όπως έδειξε και η πρόσφατη ιστορία- να μην εφαρμοστεί ποτέ. Λύση είναι η εφαρμογή του συνόλου των δεσμεύσεων που θα περιλαμβάνει η συμφωνία λαι η εφαρμογή μπορεί να γίνει με  συνταγματική αλλαγή στη γειτονική χώρα που θα αφορά τόσο το  erga omnes όσο και την πλήρη εγκατάλειψη των αλυτρωτισμών» διαμηνύουν από τη Ν.Δ., κλείνοντας την πόρτα στο αίτημα της κυβέρνησης για συμφωνία.

newpost