Πιάτσες στην Αθήνα του 2017: Ποσειδώνος η νέα Συγγρού!

Ωστόσο στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων θα ανοίξουν την πόρτα του συνοδηγού και θα καθίσουν για μια σύντομη διαδρομή. Ανάλογα με τα γούστα ή το πορτοφόλι του πελάτη, μπορεί να είναι κάποιο κοντινό στενό, για ένα στοματικό στα γρήγορα. Χωρίς πολλά-πολλά. Δίχως συναισθηματισμούς. Μια επαγγελματική δουλειά που ολοκληρώνεται σε λίγα λεπτά και αποφέρει 20-30 ευρώ. Με κάνα 20άρικο παραπάνω, προχωράμε σε πλήρη σεξουαλική πράξη. Βγάζεις τα ρούχα σου, αλλά και παραπάνω λεφτά. Οι τιμές εκεί κάπου παίζουν. Και κανείς δεν διανοείται να τις ρίξει αφού ο εξοστρακισμός από την πιάτσα θα πρέπει να θεωρείται βέβαιος. Για πιο χαλαρωτικές καταστάσεις τη λύση δίνουν τα ξενοδοχεία της περιοχής, με το κόστος -φυσικά- να πληρώνεται εξτρά.

Μόνες ή με «προστασία»

Στις πιάτσες της παραλιακής συναντά κανείς πολλές «freelancer». Ελληνίδες ή αλλοδαπές γυναίκες που πήραν αυτή την τεράστια απόφαση. Δύσκολη; Ακατανόητη; Κατακριτέα; Αναγκαία; Ο καθένας θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει όπως αρμόζει στο δικό του αξιακό σύστημα, αλλά πάντως την πήραν. Τουλάχιστον έχουν μια ελάχιστη αίσθηση ελέγχου της κατάστασης. Κανείς δεν τους έχει πάρει το διαβατήριο ή τις μαντρώνει μετά τη βάρδια. Με το μεροκάματο πληρώνουν ό,τι καλείται να πληρώσει ο καθένας. Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για όλες. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, αφού πάντα κάποιος θα θέλει να εκμεταλλευτεί κάποιον άλλον, όταν υπάρχει κέρδος. Οπότε, ναι, αν τραβήξεις με το αμάξι προς την παραλιακή δεν πρέπει να έχεις την ψευδαίσθηση ότι η κάθε εκδιδόμενη που θα συναναστραφείς, δουλεύει χωρίς νταβατζή, μαστρωπό, προαγωγό ή όπως αλλιώς οι αρχές σου, σου επιτρέπουν να αποκαλείς χωρίς να ντρέπεσαι.

Κανένας έλεγχος και -καμιά φορά- καμία προφύλαξη

Η άβολη και δύσκολη αλήθεια είναι πως σε μη αποστειρωμένες κοινωνίες εξάλειψη της πορνείας δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί. Χρησιμοποιώντας ως πρόφαση διάφορα… χαριτωμένα περί ατομικών ελευθεριών , αλλά στην πραγματικότητα έχοντας αντιληφθεί τον πακτωλό χρήματος της συγκεκριμένης μπίζνας, οι οργανωμένες πολιτείες αποφάνθηκαν πως η πορνεία μπορεί να είναι νόμιμη. Και κατά συνέπεια ελεγχόμενη. Μία συνθήκη που πάντως δεν είναι ο κανόνας στη Λεωφόρο Ποσειδώνος. Οι περισσότερες κοπέλες, αλλοδαπές ή Ελληνίδες δεν διαθέτουν άδεια άσκησης επαγγέλματος. Επομένως υποβάλλονται σε εξετάσεις όποτε, αν κι εφόσον επιθυμούν οι ίδιες. Το να επιζητάς τη σεξουαλική επαφή με ένα άτομο που αλλάζει κάμποσους ερωτικούς συντρόφους μέσα σε ένα βράδυ κάτω από τέτοιες συνθήκες μοιάζει (και είναι ριψοκίνδυνο). Φτάνει όμως στα όρια του παραλογισμού όταν το σεξ γίνεται χωρίς προφύλαξη. Στα τόσα βίτσια που καλούνται να ικανοποιήσουν, το «ξεφούσκωτο» είναι μερικές φορές απλά ένα ακόμα.

Για τις περισσότερες κοπέλες εκείνες που δέχονται να κάνουν σεξ πέριξ της Ποσειδώνος χωρίς προφυλακτικό είναι εξίσου ανεπιθύμητες με εκείνες που ρίχνουν τις τιμές. Αθέμιτος ανταγωνισμός. Στη μία περίπτωση χάνεις μερικά ευρώ, στη δεύτερη παίζεις κορώνα-γράμματα τη ζωή σου. Και μαζί μ’ εσένα το ίδιο συμβαίνει και με τον κατά τα άλλα αξιοσέβαστο κι ευυπόληπτο κύριο που στο ζήτησε.

 

Η αστυνομία (προσ)περνά

Στην Ποσειδώνος όλα είναι πιο «χάι» σε σχέση με τις παραδοσιακές πιάτσες του παρελθόντος. Φώτα, γκλαμουριά και κίνηση δημιουργούν την αίσθηση κανονικότητας. Ακόμη και η εμφάνιση των κοριτσιών που εύκολα θα σ’ έκανε να πιστέψεις ότι αντί για πεζοδρόμιο, ετοιμάζονται για πίστα. Ένα άπειρο μάτι δικαιολογείται -ίσως- να μπερδευτεί. Η αστυνομία όχι. Κάθε τόσο οι επισκέψεις των οργάνων της τάξης δεν μένουν στο… εθιμοτυπικό της υπόθεσης, αλλά γίνονται και συλλήψεις. Τμήμα, ταυτοποίηση στοιχείων, μήνυση για πορνεία, ορισμός δικάσιμου. Μέσα στην ίδια νύχτα ή κάποιες φορές το επόμενο πρωί, οι γυναίκες αφήνονται ελεύθερες. Το βράδυ θα συνεχιστεί το ίδιο σκηνικό, σε μια θεατρική παράσταση όπου οι ρόλοι μεταξύ «καλών» και «κακών» δεν είναι τόσο ξεκάθαροι όσο δίνουν την εντύπωση.

Σχεδόν πάντα απουσιάζει από οποιαδήποτε συζήτηση ο πελάτης και ο ρόλος του. Η πορνεία δεν είναι τόσο θέμα προσφοράς, αλλά ζήτησης. Κι όσο υπάρχει ζήτηση θα ακολουθεί προσφορά προκειμένου να την καλύψει. Είτε στην παραλιακή, είτε κάπου αλλού. Και δεν χρειάζεται να είναι κανείς πουριτανός ή υπέρμαχος καμιάς θεωρίας περί ηθικής καθαρότητας για να διαπιστώσει ότι ακόμη και για τα κορίτσια που επέλεξαν να βρεθούν εκεί χωρίς προστάτες, το πεζοδρόμιο δεν είναι χώρος γυναικείας χειραφέτησης, αλλά καθαρής εκμετάλλευσης. Και αυτό το γνωρίζουν καλά τα «μωράκια» της παραλιακής και κανονικά οφείλουν να το αντιληφθούν και οι πελάτες τους. Κάθε στοματικό στο αυτοκίνητο, όσο οργασμικό κι αν αποδειχτεί, δεν σταματά να αποτελεί καύσιμο που κάνει αυτόν τον κόσμο, τον κόσμο της πορνείας κι όσους κερδίζουν από αυτόν, να κινείται. Sorry guys, αλλά τα δικά μας παντελόνια γέμισαν τον κόσμο πουτ@νες.

menshouse

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ